«صله» مصدر فعل وَصَل از ريشه‌ي«وَصل»است كه در مقابل«فصل» قرار مي‌گيرد و به معني اتّصال و پيوستگي است. از اينرو به نماز كه ميان بنده و خدا ارتباط برقرار مي‌كند«صلاة» مي‌گويند. بنابراين صله از نظر لغوي به معناي پيوستن است.
به محلّ استقرار و رشد جنين«رَحِم» گفته مي‌شود. جمع رَحِم «ارحام» است و به خويشاوندان به اعتبار انتساب به يك رحم، ارحام گويند.  بر اساس روايتي از پيامبراكرم‌ صلي الله عليه و آله وسلم  خداوند هنگام خلق رَحِم خطاب به او فرمود:
اَنَا الرَّحمنُ وَ اَنتَ الرَّحِمُ، شَفَقتُ اسمَكَ مِنِ اسمِي فَمَن وَصَلَكَ وَصَلتُهُ وَ مَن قَطَعَكَ قَطَعتُهُ؛
من رحمانم و تو رَحِم. اسمت را از اسم خود گرفتم. هر كس به تو بپيوندد، من نيز به او مي‌پيوندم و هر كس از تو جدا شود، من نيز از او جدا مي‌شوم.
«صله ارحام» به معني ارتباط با خويشاوندان است كه از واجبات ديني شمرده مي‌شود و قطع آن حرام است. صله‌ي رحم در اصطلاح عبارت است از كمك و نيكي كردن به خويشاوندان و همدردي با آنان با جان و مال در حدّ توان انسان و قطع رحم اموري گفته مي‌شود كه مخالف اين روش باشد.
قطع، معاني متفاوتي دارد، گاه به معناي پيمودن است كه زمينه‌ي وصل را فراهم مي‌سازد و چنين مقطعي ممدوح است و گاهي نيز به معناي بريدن و جدا كردن است كه در اين نوع قطع، اگر مخالف با فرمان خدا در امري باشد كه به آن سفارش شده است ناپسند خواهد بود.
اهم عناوين اين مقاله به شرح ذيل است:
شيوه‌هاي صله رحم
الف) صله‌ي رحم زباني
ب) صله‌ي رحم عملي
ج) صله‌ي رحم قلبي
د) صله‌ي رحم مالي
سلسله مراتب ارحام
صله‌ي رحم در قرآن كريم
صله‌ي رحم در احاديث اهل بيت عليهم السلام
عوامل ضعف يا قطع پيوندهاي خويشاوندي
پيامدهاي مثبت صله‌ي رحم
آثار آخرتي
آثار زيانبار قطع رحم
حكايت‌هاي آموزنده درباره‌ي صله‌ي رحم

جهت دريافت کامل اين مقاله بر روی اينجا کليک نماييد.